https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248049/در-روزگار-دختر-از-بابا-جدا-کردن#Comments 2 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=248049 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=248049&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/248049/در-روزگار-دختر-از-بابا-جدا-کردن مریم شدن، نذر خدا بودن، دعا کردن&nbsp;<br /> هاجر شدن، با تشنگی سعی و صفا کردن<br /> <br /> آهو شدن در دشت&zwnj;های سربه&zwnj;سر صیاد<br /> ماهی شدن، در موج&zwnj;موج غم شنا کردن<br /> <br /> باری کنار خیمهٔ سقا زمین خوردن&nbsp;<br /> باری کنار ذوالجناحت پابه&zwnj;پا کردن<br /> <br /> باری کنار عمه سرگردانِ چادرها<br /> پروانه&zwnj;ها را از شبِ آتش رها کردن<br /> <br /> این گوشه آرامش شدن پیش رباب و آه<br /> آن گوشه پنهانی برایت گریه&zwnj;ها کردن<br /> <br /> بی اذنِ مُردن رد شدن از محشرِ گودال&nbsp;<br /> با شیون و با مویه نامت را صدا کردن<br /> <br /> هم&zwnj;کاروان با تو که روی نیزه می&zwnj;رفتی<br /> عزم سفر تا دوردستِ ناکجا کردن<br /> <br /> با اشک&zwnj;های کودکان همسایگی تا صبح&nbsp;<br /> با خندهٔ شمر و سنان تا شام تا کردن<br /> <br /> با خطبه، با فریاد، با شعر و سکوت و سوگ<br /> هرجا که شد یک پنجره رو به تو وا کردن<br /> <br /> دیدی پدر؟! دیدی وفادار غمت بودم؟<br /> در روزگارِ دختر از بابا جدا کردن<br /> <br /> در کار عشق و عاشقی تسلیم باید بود<br /> ما را مبادا لحظه&zwnj;ای چون و چرا کردن<br /> &nbsp; فاطمه عارف نژاد Fri, 19 Jul 2024 15:51:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:248049 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/164896/نه-از-لباس-کهنه-ات-نه-از-سرت-شناختم#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=164896 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=164896&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/164896/نه-از-لباس-کهنه-ات-نه-از-سرت-شناختم <p>نه از لباس کهنه ات نه از سرت شناختم<br /> تو را به بوی آشنای مادرت شناختم<br /> &nbsp;<br /> تو را نه از صدای دلنشین روز های قبل<br /> که از سکوت غصه دار حنجرت شناختم<br /> &nbsp;<br /> تو شعر عاشقانه بودی و من این قصیده را<br /> میان پاره پاره های دفترت شناختم<br /> &nbsp;<br /> قیام در قعود را، رکوع در سجود را<br /> من از نماز لحظه های آخرت شناختم<br /> &nbsp;<br /> غروب بود و تازه من طلوع آفتاب را<br /> به روی نیزه، از سر منورت شناختم<br /> &nbsp;<br /> شکست عهد کوفه... این گناه بی شمار را<br /> به زخم های بی شمار پیکرت شناختم<br /> &nbsp;<br /> تو را به حس بی بدیل خواهر و برادری<br /> به چشم های بی قرار خواهرت شناختم<br /> &nbsp;<br /> اگرچه روی نیزه ای ولی نگاه کن مرا<br /> نگاه کن...منم...سکینه... دخترت...شناختی؟</p> رضا حاج حسینی Sun, 25 Oct 2015 10:29:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:164896 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/105937/خجالت-می-کشد-این-ریسمان-از-هرچه-انسان-است#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=105937 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=105937&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/105937/خجالت-می-کشد-این-ریسمان-از-هرچه-انسان-است <p><br /> برای دردانه ی امام حسین &quot;ع&quot; بانو سکینه..</p> <p><br /> چنان خون می چکد از رنگ و روی دامنت بانو !<br /> که گل شرمش می آید از گل پیراهنت بانو !</p> <p>بگو بر چهرات خون کدامین لاله پاشیده ؟<br /> چه پاییزی گذر کرده&nbsp; ز باغ دامنت بانو ؟</p> <p>نگو خونگریه های ظهر عاشوراست... می دانم..<br /> که رد تازیانه مانده بر روی تنت بانو !</p> <p>خجالت می کشد این ریسمان از هرچه انسان است<br /> که گردیده است گردنبند دور گردنت، بانو !</p> <p>همه گوشند سرها بر فراز نیزه ها امشب<br /> مگر لب تر کنند از جوی قرآن خواندنت، بانو !</p> <p>&nbsp;</p> <p>شب سردی ست... در دلهای ما شام غریبان است..<br /> زمین را گرم کن با چشم های روشنت، بانو!</p> <p>&nbsp;</p> <p>_{.............}</p> <p>_{با حذف یک بیت}</p> محمدجواد شاهمرادی Thu, 20 Nov 2014 04:29:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:105937 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2173/نشست-مرد-و-به-دامن-گرفت-دختر-را#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=2173 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=2173&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/2173/نشست-مرد-و-به-دامن-گرفت-دختر-را نشست مرد و به دامن گرفت دختر را<br /> چشید طعم نفس های گرم مادر را<br /> <br /> چگونه لب به وصیت گشاید او این دم<br /> چگونه بار ببندد وداع آخر را<br /> <br /> به چشم خسته ی او خیره می شود لختی<br /> که بغض کرده گلو پاره های اصغر را<br /> <br /> کشید دست به لب های خشک و لرزانش<br /> و پاک کرد رَدِ اشک های پرپر را:<br /> <br /> -اگرچه مایه ی آرامش پدر بودی<br /> بیا و تجربه کن حس و حال دیگر را<br /> <br /> رباب را به تو من می سپارم از امروز<br /> غزل کن آتش آن خاطر مکدّر را<br /> <br /> عمو نداشت، برادر نداشت، دشمن داشت<br /> پدر، چگونه رها کرده بود دختر را؟ پروانه نجاتی Thu, 14 Jun 2012 09:03:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:2173